گیلانی ها
درباره سایت
آخرین مطالب
- بهار ، مبارک
- تهیهکننده گیلانی بهترین برنامهساز ورزشی ایران/ نتایج
- فرهنگ ؟!
- نخستین محموله حصیر گیلان برای اولین بار به کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر شد
- چهل منبرِ لاهیجان
- قهرمانی قاطع بانوی تکواندو کای گیلانی در جهان
- زمستانِ دیلمان
- زندگی سخت مرد لاهیجانی که نخستین فرد مبتلا به بیماری «پمپی» در ایران است/ هزینه داروهایم ماهیانه ۷۰
- مازیارسبزعلی زاده
- انتخاب اولین سرمربی گیلانی تاریخ ورزش در رقابتهای تکواندوی جهانی بانوان
امکانات وب
چند روز قبل از فرارسيدن تاسوعا، عده اي از كسبه قديمي شهر كه اغلب آنها خواروبار فروشند طبق رسم ديرين به شماري از زنان خانه دار سفارش توليد شمع هاي رشته اي مي دهند كه اين حرفه سنتي و خانگي از سال هاي دور در اين شهر رواج دارد اگرچه بسياري از خانواده ها نيز اعتقاد داشتند خودشان بايد شمع مراسم چهل منبر را آماده كنند، ولي ساخت و فروش شمع چهل منبر از جمله حرف آييني لاهيجان محسوب مي شد.
مغازه داران اين شمع ها را كه با آغشته شدن رشته هاي پنبه اي به موم ساخته مي شوند، در بسته هاي 40تايي و در كنار بسته هاي 40 دانه اي خرما، بر طبق ها و بساط ها مي چينند و به زايراني كه مي خواهند در مراسم «چهل منبر» شركت كنند مي فروشند. و البته بعضي ها به جاي خرما، 40 تا سكه همراه خود مي برند. مراسم چهل منبر بعد از اقامه اذان مغرب در كوچه هاي قديمي و پيچ در پيچ شهر با حضور مردان و زناني كه بيشتر آنها جواناني هستند كه از قبل وسايل برگزاري مراسم را تهيه كرده اند، آغاز مي شود.
ساكنان كوچه ها، به ويژه آنان كه عصرهاي پنجشنبه در خانه هايشان روضه برپا مي كردند، منبرهاي كوچك مخصوص روضه را جلو در خانه مي گذارند و روي آن مجمري از آتش و دو ظرف خالي و يك ظرف برنج خام قرار مي دهند.
مردم با نذر و ذكر صلوات، شمعي را در سيني آتش انداخته و بعد خرما يا سكه اي را داخل يكي از ظرف مي اندازند و درعوض چند دانه برنج برمي دارند و داخل كيسه همراه شان مي ريزند و همين گونه كوچه هاي تاريك روشن و تو در تو را پشت سر مي گذارند و تا افروختن چهلمين شمع در چهلمين منبر، كارشان را ادامه مي دهند و در پايان راهي خانه هايشان مي شوند و برنج هاي جمع شده را در كيسه ها و انبارهاي برنج خانه مي ريزند تا خير و بركت و فراواني، برايشان فراهم شود.
اما در ميان ازدحام اين جمعيت، افراد ديگري نيز هستند كه مشغول اجراي مراسمي شبيه به اين آيين هستند. آنها به جاي رفتن در خانه ها و افروختن 40 شمع، با پاي برهنه در كوچه هاي قديمي شهر گام برمي دارند و به آستانه بوسي هفت بقعه متبركه مي روند. در اين محلات قديمي، بيش از 12 بقعه وجود دارد و براي زايران اين مراسم، آستانه بوسي و شمع روشن كردن هفت بقعه از اين بقعه ها كافي است. اين مراسم را كه همزمان با چهل منبر برگزار مي شود، «هفت كلكه» مي گويند كه توسط بزرگترها و افراد پا به سن برپا مي شود.
از ديگر رسم هاي رايج در اين شمع گرفتن احيا و پختن آش، شله زرد و غذايي ديگر از نخود و سيب زميني معروف به «آب نخود» است كه در هنگام مراسم چهل منبر است. گفتني است اين مراسم در كوچه پس كوچه هاي قديمي لاهيجان و در سكوت و آرامشي خاص برگزار مي شود و اغلب زايراني كه در آن شركت مي كنند جوانان هستند و هنگام شمع افروزي هايشان آرزو مي كنند.
سواي لاهيجان چهل منبر هايي در بعضي از شهرهاي ديگر ايران از جمله رشت و خرم آباد و لرستان و چند شهر ديگر نيز برگزار مي شود كه چهل منبر خرم آباد مشابهت ها و مغايرت هايي با نمونه مشابه خود در لاهيجان دارد.
مغازه داران اين شمع ها را كه با آغشته شدن رشته هاي پنبه اي به موم ساخته مي شوند، در بسته هاي 40تايي و در كنار بسته هاي 40 دانه اي خرما، بر طبق ها و بساط ها مي چينند و به زايراني كه مي خواهند در مراسم «چهل منبر» شركت كنند مي فروشند. و البته بعضي ها به جاي خرما، 40 تا سكه همراه خود مي برند. مراسم چهل منبر بعد از اقامه اذان مغرب در كوچه هاي قديمي و پيچ در پيچ شهر با حضور مردان و زناني كه بيشتر آنها جواناني هستند كه از قبل وسايل برگزاري مراسم را تهيه كرده اند، آغاز مي شود.
ساكنان كوچه ها، به ويژه آنان كه عصرهاي پنجشنبه در خانه هايشان روضه برپا مي كردند، منبرهاي كوچك مخصوص روضه را جلو در خانه مي گذارند و روي آن مجمري از آتش و دو ظرف خالي و يك ظرف برنج خام قرار مي دهند.
مردم با نذر و ذكر صلوات، شمعي را در سيني آتش انداخته و بعد خرما يا سكه اي را داخل يكي از ظرف مي اندازند و درعوض چند دانه برنج برمي دارند و داخل كيسه همراه شان مي ريزند و همين گونه كوچه هاي تاريك روشن و تو در تو را پشت سر مي گذارند و تا افروختن چهلمين شمع در چهلمين منبر، كارشان را ادامه مي دهند و در پايان راهي خانه هايشان مي شوند و برنج هاي جمع شده را در كيسه ها و انبارهاي برنج خانه مي ريزند تا خير و بركت و فراواني، برايشان فراهم شود.
اما در ميان ازدحام اين جمعيت، افراد ديگري نيز هستند كه مشغول اجراي مراسمي شبيه به اين آيين هستند. آنها به جاي رفتن در خانه ها و افروختن 40 شمع، با پاي برهنه در كوچه هاي قديمي شهر گام برمي دارند و به آستانه بوسي هفت بقعه متبركه مي روند. در اين محلات قديمي، بيش از 12 بقعه وجود دارد و براي زايران اين مراسم، آستانه بوسي و شمع روشن كردن هفت بقعه از اين بقعه ها كافي است. اين مراسم را كه همزمان با چهل منبر برگزار مي شود، «هفت كلكه» مي گويند كه توسط بزرگترها و افراد پا به سن برپا مي شود.
از ديگر رسم هاي رايج در اين شمع گرفتن احيا و پختن آش، شله زرد و غذايي ديگر از نخود و سيب زميني معروف به «آب نخود» است كه در هنگام مراسم چهل منبر است. گفتني است اين مراسم در كوچه پس كوچه هاي قديمي لاهيجان و در سكوت و آرامشي خاص برگزار مي شود و اغلب زايراني كه در آن شركت مي كنند جوانان هستند و هنگام شمع افروزي هايشان آرزو مي كنند.
سواي لاهيجان چهل منبر هايي در بعضي از شهرهاي ديگر ايران از جمله رشت و خرم آباد و لرستان و چند شهر ديگر نيز برگزار مي شود كه چهل منبر خرم آباد مشابهت ها و مغايرت هايي با نمونه مشابه خود در لاهيجان دارد.
این مطلب برگرفته از :
همچنین مطالعه شود :
برای دیدن عکس های بیشتر مراجعه شود به :
برچسب: لاهیجان,
نویسنده: آرتمیس کاظمی